De mythe van de laagste prijs ontrafeld! #fail

Tenderen met de laagste prijs blijft in de mode. Bij standaard RAW projectjes is het gebruikelijk dat de aanbesteder een laagste prijs als uitgangspunt stelt. De vraag is wel, wat is doel van het laagste prijs criterium? Wil je echt de laagste prijs of ook het beste product of dienst?

Laagste prijs en de relatie met de aanbieder

Het zit denk ik ook gewoon in onze cultuur gebakken. We struinen ook allemaal internet af op zoek naar die ene aanbieding. Want we zijn er allemaal van overtuigd dat het altijd wel ergens goedkoper kan. Ergens hebben we dus het idee dat we als consument bedondert worden wanneer we denken teveel betaald te hebben. Maar is dat wel zo? Waarom ga ik wel altijd naar de kleine vertrouwde garage bij mij in het dorp? Ik weet dat hij iets duurder is maar ik vertrouw blind op zijn oordeel. Het gaat fout wanneer we alleen sturen op de laagste prijs en de relatie met de aanbieder en zijn product uit het oog verliezen.

Werken met een bekende aannemer

Zo was ik laatst betrokken bij een aanbesteding van een groenwerk binnen mijn gemeente. Op zich niet bijzonder ware het niet dat we hierbij in de aanloop van de aanbesteding bewust van de gebruikelijke selectiemethode waren afgestapt. Reden: we wilden drie lokale groen aannemers selecteren waarbij we op basis van ervaring weten dat die goed werk leveren. Gewoon vertrouwde goede partijen. Normaliter gebruiken we een groslijst waar op basis van de verzamelde pastperformance cijfers een gewogen loting op wordt uitgevoerd. Zoals gezegd, een simpel werk en niet EMVI waardig, dus gewoon laagste prijs. Door een collega was de kostprijs gecalculeerd waarbij gemakshalve al rekening was gehouden met slechte weersomstandigheden. Dit zou namelijk wel eens voor een inefficiëntie in het werkproces kunnen gaan zorgen met wat extra kosten. Aannemers in het groen hebben het in de winterperiode altijd wat lastiger dus het is voor de lokale economie een mooi duwtje in de rug.

Enveloppen gaan open

Daar zitten we dan in een vergaderkamer, drie aannemers met drie enveloppen. De enveloppen gaan open en de nummers twee en drie liggen dicht bij elkaar. De laagste prijs schiet daar fors onderdoor! Ja, daar zit je dan met je goeie gedrag… want je weet dat het een prijs is waar hij het eigenlijk niet voor zou moeten kunnen maken. Je weet vaak wel wat ongeveer de kostprijs zou moeten zijn en nu zie je dat de laagste prijs daar ver onder ligt.

Ik denk op dat moment terug aan mijn zoektochten op internet en het YES gevoel dat je krijgt als je het ergens toch nog net een paar euro goedkoper kunt krijgen. Het verbaast mij enigszins maar ik voel die blijdschap helemaal niet. Een aannemer die met deze (stunt)prijs zover onder de kostprijs zit, gaat vaak in de uitvoering proberen het ‘verlies’ goed te maken. Dat kan alleen maar gedoe gaan opleveren. De directievoerder zal continu alert moeten zijn of de aannemer wel doet wat hij moet doen. “Ik heb hier zo geen zin in…”

Een eerlijke prijs scheelt een hoop gedoe

Hoezo wil ik dan meer betalen dan de laagste prijs? Simpel gezegd: wanneer een werk soepel en vlot verloopt scheelt dat enorm veel tijd en dus begeleidingskosten en de uiteindelijke kwaliteit is beter. We zitten met deze aanbesteding vlak voor kerst en het is een enorm drukke periode waarbij dat stukje extra toezicht niet gemist kan worden. Er is ook een risico dat de aannemer misschien wel omvalt door een dergelijke stunt. De energie en de extra kosten die dat met zich meebrengt staan in geen verhouding met de ‘opbrengst’ van de laagste prijs.

Ik realiseer mij dat ik meer naar mezelf moet kijken dan naar de markt. Ik had denk ik kunnen weten dat alleen gunnen op laagste prijs bij dit project achteraf niet zo handig is!

Heb je een uitdaging? Laat het ons weten